శ్రమే దైవం

( మే 1 – అంతర్జాతీయ కార్మిక దినోత్సవం )

ఏ పని సాధించాలన్నా మొదట కృషి చేయాలి. ఆనక దైవం అనుగ్రహించాలి. పట్టుదలతో శ్రమిస్తూ.. పర్యావరణంలో గాలిలా వ్యాపించి ఉన్న దైవానుగ్రహాన్ని ప్రాణశక్తిగా స్వీకరించి అనుకున్న పనిని నెరవేర్చుకోవాలి. మన కర్తవ్యాన్ని సరైన రీతిలో నిర్వహించగలిగితే మానవత్వం నుంచి దైవత్వం దిశగా పయనించవచ్చు. కర్తవ్యాన్ని విస్మరిస్తే మట్టుకు.. దైవత్వం మాట అటుంచి మనిషి స్థాయి నుంచి కూడా దిగజారడం తథ్యం.

దేవుడూ శ్రమించాడు
దైవ స్వరూపుడైన రాముడు- అవతార పరమార్థాన్ని నెరవేర్చేందుకు శ్రమనే సాధనంగా చేసుకున్నాడు. చిన్నతనం నుంచీ శ్రమించాడు. ఉపనయన సంస్కార సమయంలో తనకు అత్యంత ప్రియమైన కైకేయిమాత నుంచి ప్రారంభించి అహల్య, అనసూయది సాధ్వులు, శబరీమాత లాంటి సాధకులు, వశిష్ట, విశ్వామిత్ర, పరశురామ, భరద్వాజ, శరభంగ, సుతీక్ష్ణుడు తదితర మహర్షుల శ్రేయస్సుకై శ్రమించి, వారి నుంచి అవతార పరమార్థ ప్రయోజనం కోసం తపశ్శక్తిని అందుకుంటూ వచ్చాడు. అరణ్యకాండలో శ్రీరాముడు ఒక మహర్షిని కలవడం, ఓ రాక్షసుణ్ణి సంహరించటం; మరో మహర్షిని కలవడం, ఇంకో రాక్షసుణ్ణి సంహరించటం.. ఆయన పయనం ఇలానే కొనసాగుతుంది. రావణాసురుడు తపశ్శక్తి సంపన్నుడు. అతణ్ణి ఓడించటానికి తన శక్తియుక్తులన్నీ జోడించి లక్ష్యాన్ని సాధించాడు. భగవంతుడైన రాముడే అంతగా శ్రమించినప్పుడు ఇక సామాన్యుల జీవితంలో శ్రమ విలువ ఎంతటిదో ప్రత్యేకంగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. మానవ ప్రయత్నం + దైవానుగ్రహం = విజయం, ఐశ్వర్యం. ఐశ్వర్యం అంటే దైవం కూడా. కనుక శ్రమలో దైవం ఉంది. శ్రమే దైవం.