నడిచే దేవుడు – కంచి పరమాచార్య వైభవం

“యుగాల చీకటిని చీల్చే జ్ఞాన భానుడు ఆయన.. నిశ్శబ్దంతోనే వేల సందేహాలను పటాపంచలు చేసే మౌన ముని ఆయన. కాషాయ వస్త్రమే కవచంగా, చిరునవ్వే ఆయుధంగా, కాలినడకనే తపస్సుగా మలచుకున్న ధర్మ స్వరూపం. ఆయనే కంచి కామకోటి పీఠం 68వ జగద్గురువులు, భక్తుల పాలిట ‘నడిచే దేవుడు’ శ్రీ చంద్రశేఖరేంద్ర సరస్వతీ మహాస్వామి.”

“మహా పెరియవ.. ఈ పేరు వింటేనే గుండెల్లో ఒక ప్రశాంతత. ఆయన చూపు ఒక ఆశీర్వచనం, ఆయన మాట ఒక వేద ప్రమాణం. అక్షర లక్షల విజ్ఞానాన్ని తన గుప్పిట్లో ఉంచుకున్నా, ఒక సామాన్యుడిలా జీవించి చూపిన అపర శంకరాచార్యులు. భారతీయ సంస్కృతికి వెన్నెముకగా నిలిచిన ఆ మహా శిఖరం గురించి ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.”

భారతీయ ఆధ్యాత్మిక చరిత్రలో ఒక అద్భుత ఘట్టం కంచి పరమాచార్య.”1894లో తమిళనాడులోని విల్లుపురంలో స్వామినాథన్‌గా జన్మించిన వారు.. కేవలం 13 ఏళ్ల ప్రాయంలోనే అసామాన్యమైన బాధ్యతను స్వీకరించారు. ఆటపాటల వయసులో ఆశ్రమ ధర్మాన్ని తలకెత్తుకుని, ‘చంద్రశేఖరేంద్ర సరస్వతి’గా మారి భారతీయ ఆధ్యాత్మిక దిక్సూచిగా నిలిచారు.”దాదాపు వంద సంవత్సరాల పాటు (1894 – 1994) జీవించి, నిరాడంబరతకు, జ్ఞానానికి మరియు కరుణకు నిలువెత్తు రూపంగా నిలిచారు.

పరమాచార్యను అందరూ “నడిచే దేవుడు” (Walking God) అని పిలుచుకునేవారు. ఆయన తన జీవితకాలంలో రెండు సార్లు భారతదేశం అంతటా పాదయాత్ర చేశారు. విలాసవంతమైన వాహనాలను నిరాకరించి, కేవలం కాలినడకన గ్రామాలు తిరుగుతూ ధర్మ ప్రచారం చేశారు. శాస్త్రాలు, వేదాలు, పురాణాలలోనే కాకుండా ఆధునిక విజ్ఞానం మరియు భాషలపై ఆయనకు అపారమైన పట్టు ఉండేది.

ఆయన ప్రధాన లక్ష్యం ‘వేద రక్షణ’ ధర్మ పాలన. ఇందుకోసం “వేద రక్షణ నిధి” ని స్థాపించి, అనేక వేద పాఠశాలలను ప్రారంభించారు.. అంతేకాకుండా శిథిలావస్థకు చేరిన అనేక ప్రాచీన దేవాలయాలను గుర్తించి, వాటికి జీర్ణోద్ధరణ చేయించారు. వయసు మళ్లిన వేద పండితులకు పెన్షన్ అందించేందుకు “వేద శాస్త్ర పండిత రక్షా సభ” వంటి కార్యక్రమాలను ప్రారంభించారు. ప్రాచీన విద్యతో పాటు ఆధునిక విద్యను అందించడానికి కంచిలో శ్రీ చంద్రశేఖరేంద్ర సరస్వతి విశ్వమహావిద్యాలయ (SCSVMV) వంటి విద్యాసంస్థల స్థాపనకు మార్గదర్శనం చేశారు. ఇక పిడికెడు బియ్యం అనే పద్ధతి ద్వారా పేదలకు ఆకలి తీర్చడానికి ప్రతి ఇంట్లో రోజూ పిడికెడు బియ్యం పక్కన పెట్టాలని, వాటిని సేకరించి అన్నదానం చేయాలని సూచించారు. సంస్కృత భాషను మృతభాషగా కాకుండా, వాడుక భాషగా మార్చాలని ఆయన ఎంతో కృషి చేశారు. సంస్కృత పండితులను ప్రోత్సహించడమే కాకుండా, సామాన్యులకు కూడా ఆ భాష నేర్పించేలా ఏర్పాట్లు చేశారు.

గాంధీజీ పిలుపునిచ్చిన ఖాదీ ఉద్యమానికి మద్దతుగా, తాను కూడా జీవితాంతం ఖాదీ వస్త్రాలనే ధరించారు. కులమతాలకు అతీతంగా అందరినీ ప్రేమించేవారు. సామాన్యుల నుంచి దేశ ప్రధానుల వరకు ఆయనను దర్శించుకుని మార్గదర్శనం పొందారు. ఆయన ఒకచోట కూర్చుని ఉపదేశాలు చేయడం కంటే, తన జీవనశైలి ద్వారానే ధర్మాన్ని ఆచరించి చూపిన “ఆదర్శమూర్తి”.

పరమాచార్య జీవితం అత్యంత నిరాడంబరమైనది. ఒక చిన్న గదిలో, కేవలం ఒక చాపపై కూర్చుని భక్తులకు దర్శనమిచ్చేవారు. ఆయన చిరునవ్వు భక్తుల కష్టాలను పోగొట్టే అమృతధార వంటిది. ఆయనకు సమర్పించిన కానుకలను తిరిగి లోకకళ్యాణానికే వెచ్చించేవారు.

కంచి మహాస్వామి వారు భారత రాజ్యాంగ రూపకల్పన సమయంలో హిందూ ధర్మ హక్కుల పరిరక్షణ కోసం అత్యంత కీలకమైన సూచనలు చేశారు. ముఖ్యంగా, రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 26లో మతపరమైన స్వేచ్ఛను కేవలం ఒక సమూహానికే కాకుండా, హిందూ మతంలోని వివిధ విభాగాలు , శాఖలకు కూడా వర్తింపజేయాలని ఆయన పట్టుబట్టారు; దీనివల్ల మతపరమైన ఆచారాలు , సంస్థల నిర్వహణలో ప్రతి విభాగానికి స్వయంప్రతిపత్తి లభించింది. అలాగే, దేవాలయాలు మరియు మతపరమైన సంస్థల అంశాన్ని రాష్ట్ర జాబితా నుండి ఉమ్మడి జాబితాలోకి చేర్చాలని సూచించడం ద్వారా, కేంద్ర ప్రభుత్వం కూడా ధర్మ రక్షణ కోసం చట్టాలు చేసే వీలు కలిగించారు. రాజ్యాంగాన్ని పాలకులందరూ అనుసరించాల్సిన “వర్తమాన శాస్త్రం”గా ఆయన అభివర్ణించడం, ఆధునిక చట్టం పట్ల ఆయనకు ఉన్న గౌరవానికి నిదర్శనం.”

1994, జనవరి 8న పరమాచార్య మహా సమాధి చెందారు. ఆయన భౌతికంగా మన మధ్య లేకపోయినా, కంచి మఠం ద్వారా ఆయన బోధనలు నేటికీ కోట్లాది మందికి మార్గదర్శకంగా నిలుస్తున్నాయి.

“నిన్ను నీవు తెలుసుకో, ధర్మాన్ని ఆచరించు, పరులకు సాయపడు” అన్నదే ఆయన సందేశం. అటువంటి మహనీయుని స్మరించుకోవడం మన పూర్వజన్మ సుకృతం.