సామాజిక సమరసత : మన దైనందిన జీవితంలో ప్రేమ బంధం

ఒక దేశం యొక్క నిజమైన బలం దాని కోట గోడలలో లేదు, అది దాని ప్రజల హృదయాలలో నిక్షిప్తమై ఉంటుంది. సమాజంలో శాంతి, ఆనందం, అభివృద్ధి అనే సువాసనలు వెల్లివిరియాలంటే, మనకు అత్యంత అవసరమైనది – సామాజిక సమరసత (Social Harmony).

మన చేతికి ఉన్న వేళ్లు వేర్వేరు పరిమాణాల్లో ఉన్నా, అవి కలిస్తేనే పిడికిలి బిగిసి, ఒక శక్తిగా మారుతుంది. అలాగే, కులం, ధనం, హోదా, ప్రాంతం వంటి ఎన్నో భేదాలు మన సమాజంలో ఉన్నప్పటికీ, అందరం కలిసిమెలిసి ఉన్నప్పుడే ఈ దేశం పురోగమిస్తుంది. ఇదే మన భారతదేశ ఔన్నత్యం—ఏకత్వంలో భిన్నత్వం.

సమరసత అనేది కేవలం ప్రభుత్వ విధానాలు లేదా ఉపన్యాసాల అంశం కాదు; అది మన దైనందిన జీవితంలో ప్రతి క్షణం, ప్రతి చర్యలో కనిపించాల్సిన జీవన విధానం. మనం రోజూ ఎదుర్కొనే వివిధ వర్గాల మధ్య అనుబంధాన్ని పెంచే చిన్న చిన్న మార్పుల గురించి తెలుసుకుందాం.

మన మధ్య దూరాన్ని పెంచే గోడలు కూల్చివేద్దాం

1. కులాలు, ఆర్థిక అంతరాలు మరియు ప్రాంతీయ భేదాలు
కులాలు వృత్తుల విభజన నుండి పుట్టాయి, కానీ అవి మనుషుల మధ్య అడ్డుగోడలు కాకూడదు. ఆర్థిక అంతరాలు (ధనికులు-పేదలు) మన మధ్య దూరాన్ని పెంచకూడదు. అదే విధంగా, ప్రాంతీయ భేదాలు మరచి, దేశమంతా ఒక్కటే కులం అనేది కుటుంబం చేసే వృత్తి నుండి వచ్చింది, అది శాశ్వతమైనది కాదు. బ్రిటిష్ వారి జనాభా లెక్కల (Census) వల్ల కుల వ్యవస్థ బిగిసిపోయింది. అంతకుముందు అవసరాన్ని బట్టి, వృత్తిని బట్టి వర్ణాలు మారే వెసులుబాటు ఉండేది. బ్రిటిష్ వారు విభజించు-పాలించు విధానంలో భాగంగా కులాల మధ్య చిచ్చు పెట్టారు. ఈ చరిత్రను అర్థం చేసుకుని మనం కుల వివక్షను వీడాలి.

2. శ్రమకు గౌరవం
యజమాని-కార్మికుడు, వైట్ కాలర్ ఉద్యోగి-ఇతరులు… ఈ హోదాలు కేవలం పని ప్రదేశానికే పరిమితం కావాలి. టీ ఇచ్చే బాయ్ అయినా, కంప్యూటర్ ఇంజనీర్ అయినా, వారి శ్రమ విలువైనదే. ఏ పనీ చిన్నది కాదు. మన హోదా ఆఫీసు గేటు వరకే; గేటు దాటితే మనుషులుగా అందరూ సమానమే అన్న స్పృహ మనకుండాలి. చదువు విజ్ఞానాన్ని ఇవ్వాలి, అహంకారాన్ని కాదు.

ఆచరణాత్మక మార్పులు: మన రోజువారీ ప్రవర్తనలోసమరసత అనేది మాటల్లో చెప్పే సిద్ధాంతం కాదునాయకులు చెప్పే నినాదం మాత్రం కాకూడదు అది మనం మన జీవితంలో ఆచరించి చూపించే ప్రేమ.

కార్యాలయంలో మర్యాద
సెక్యూరిటీ గార్డుతో: ఆఫీసుకి వెళ్ళగానే గార్డు సెల్యూట్ చేసేదాకా ఎదురుచూడకుండా, మనమే ముందుగా చిరునవ్వుతో “నమస్తే” చెప్పండి. ఆ చిన్న గౌరవం వారి రోజును ఎంత ఉల్లాసంగా మారుస్తుందో!

సబార్డినేట్ స్టాఫ్‌తో: టీ ఇచ్చే బాయ్స్‌ను, క్లీనింగ్ స్టాఫ్‌ను బానిసల్లా చూడకుండా మర్యాదగా మాట్లాడండి. వారి వల్లే మన ఆఫీసు సౌకర్యవంతంగా నడుస్తోందని మరువద్దు.

వీధి వ్యాపారులతో మానవత్వం
వృత్తి పనివారు (మంగలి, ఇతరులు): మంగలిని మనం ‘మంగళ’ (శుభం కలిగించేవారు) అని పిలవడం మన సంస్కృతి. వారి సేవను, ఇతర సామాజిక సేవకులను తక్కువగా చూడకుండా గౌరవించాలి. ఇలా చూస్తే చాకలి మంగలి కుమ్మరి కమ్మరి కంసాలీ, పద్మశాలి మాదిగ మాల బ్రాహ్మణ, వైశ్య, రెడ్డి.. ఇలా అన్ని కులాలు కలిస్తేనే మన సమాజం చక్కగా నడుస్తుంది. ఇంట్లో ఏదైనా శుభ కార్యం జరగాలి అంటే ఇలా అన్ని కులాల వాళ్ళు కలిస్తేనే పెళ్లిళ్లు జరుగుతాయి.

కూరగాయల విక్రేత:ప్లాస్టిక్ కవర్లు అడగకుండా, ఇంటి నుండి సంచి తీసుకెళ్ళండి. ఆ చిన్న వ్యాపారికి ఖర్చు తగ్గించడమే కాదు, పర్యావరణానికి మనం చేసిన గొప్ప సాయం అది. పండ్లు, పూలు అమ్మేవారి కష్టాన్ని గుర్తించి, బేరాలాడి వారి శ్రమను తగ్గించకండి.

టీ షాపు: అక్కడ పనిచేసేవారిని “అన్నా” లేదా పేరుతో ఆప్యాయంగా పిలవండి. టీ బాగుంటే మెచ్చుకోండి. తాగిన తర్వాత పేపర్ కప్పులను డస్ట్‌బిన్ లోనే వేయాలి. మనమంతా చెత్తను డస్ట్‌బిన్ లో వేయడమే వారికి ఇచ్చే నిజమైన గౌరవం.

ఇంటి వద్ద కలుపుగోలుతనం
మన పనిమనుషులు, వాచ్‌మెన్, తోటమాలి… వీరంతా మన కుటుంబంలో భాగమే.

ఆహారం: కేవలం మిగిలిపోయిన ఆహారాన్ని మాత్రమే కాకుండా, అప్పుడప్పుడు వారికి ప్రత్యేకంగా వేడిగా వండి పెట్టండి.

పండుగలు – వేడుకలు: ఇంట్లో పూజలు, వ్రతాలు జరిగినప్పుడు వారి కుటుంబాలను కూడా ఆహ్వానించండి. వారితో కలిసి కూర్చుని పూజలో పాల్గొనేలా చూడండి. అందరూ వెళ్ళిపోయాక చివర్లో కాకుండా, అందరితో పాటే వారికి ప్రసాదం ఇవ్వండి.

వంటింట్లో సమానత్వం: మన ఎంగిలి ప్లేట్లు కడిగే వారికి, తినడానికి వేరే ప్లేట్లు ఎందుకు? అందరూ వాడే ప్లేట్లలోనే వారికి భోజనం పెట్టాలి. సమానత్వం వంటగది నుండి మొదలవ్వాలి.

పిల్లల స్నేహం: పనివారి పిల్లలను మన పిల్లలతో కలిసి ఆడుకోనివ్వాలి. స్నేహం అనేది కులం, హోదా సరిహద్దులు లేని స్వచ్ఛమైన బంధం.

ప్రకృతితో మమేకం: వనవాసి – నగరవాసి బంధం

రైతులు దేశానికి వెన్నెముక. నగరవాసులు రైతుల దగ్గరకు వెళ్లి, దళారులు లేకుండా నేరుగా పంట కొనే వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేయాలి. అప్పుడప్పుడు శ్రమదానం చేసి పొలం పనుల్లో సాయపడాలి.

అదే విధంగా, నగరంలో ఉండే వారు గిరిజన ప్రాంతాలకు వెళ్ళాలి (వన యాత్ర). అలాగే, గిరిజనులను, మారుమూల గ్రామీణులను నగరానికి ఆహ్వానించి, వారికి ఆతిథ్యం ఇచ్చి నగర విశేషాలను చూపించాలి (నగర యాత్ర). ఈ మార్పులేని అనుబంధం వారి మధ్య ఒక ఆత్మీయ బంధాన్ని పెంచుతుంది.

ముగింపు
చిన్న చిన్న మార్పులు, హృదయపూర్వకమైన చిరునవ్వులు, ఓ మంచి మాట… వీటితోనే గొప్ప సమాజం తయారవుతుంది. బ్యాంకు ఫారాలు నింపలేక ఇబ్బంది పడేవారికి సాయం చేయడం, పారిశుద్ధ్య కార్మికులకు భారం తగ్గించేలా మన పరిసరాలను శుభ్రంగా ఉంచుకోవడం… ఇవన్నీ మనం ఆయా వ్యక్తులకు వ్యవస్థలకు అందించే గౌరవ చిహ్నాలే.

కుల, ప్రాంత, ఆర్థిక భేదాలు మరచి, “మనమంతా ఒక్కటే… ఒకే కుటుంబం” మనం అందరం హిందువులం బంధువులం అనే భావనతో జీవించినప్పుడే, మనం నిజమైన సామాజిక సమరసతను సాధించినట్లవుతుంది. ఈ సుందరమైన బంధాన్ని కాపాడుకుంటూ, మంచి సమాజాన్ని భావితరాలకు అందిద్దాం.

– కళింగ