ఏఎన్‌ఐ కథనం ప్రకారం.. 2023 మార్చి 5వ తేదీన లండన్‌ పర్యటనలో రాహుల్‌ గాంధీ వీరసావర్కర్‌ను ఉద్దేశించి వ్యాఖ్యలు చేశారు. అయితే ఆ వ్యాఖ్యలకు గానూ రాహుల్‌పై సావర్కర్‌ దగ్గరి బంధువు పుణే కోర్టులో పరువు నష్టం దావా వేశారు. విచారణ జరిపిన కోర్టు.. మే 9వ తేదీన తమ ఎదుట హాజరు కావాల్సిందిగా రాహుల్‌కు సమన్లు జారీ చేసింది.

మరోవైపు.. సావర్కర్‌పై మరో సందర్భంలో ‌ కాంగ్రెస్‌ అగ్రనేత రాహుల్‌ గాంధీ చేసిన వ్యాఖ్యలనుగానూ కేసు నమోదు అయ్యింది. అయితే.. తాజాగా ఆ కామెంట్లపై విచారణ జరిపిన సుప్రీంకోర్టు తీవ్ర ఆగ్రహం వ్యక్తంచేసింది.

2022లో.. భారత్‌ జోడో యాత్ర సందర్భంగా మహారాష్ట్ర అకోల్‌లో రాహుల్‌ మాట్లాడుతూ.. వీర్‌ సావర్కర్‌ బ్రిటిష్‌ సేవకుడని, వారి నుంచి పెన్షన్‌ కూడా తీసుకున్నారని పేర్కొన్నారు. ఈ వ్యాఖ్యలపై అభ్యంతరం వ్యక్తం చేస్తూ.. నృపేంద్ర పాండే అనే వ్యక్తి యూపీ కోర్టులో పిటిషన్‌ దాఖలు చేశారు. సమాజంలో విద్వేషాలు రెచ్చగొట్టేలా రాహుల్‌ వ్యాఖ్యలు ఉన్నాయని అందులో పేర్కొన్నారు.

అయితే, దీనిపై అనేకసార్లు విచారణకు గైర్హాజరవుతున్న నేపథ్యంలో ఉత్తర్‌ప్రదేశ్‌లోని న్యాయస్థానం (ACJM) రాహుల్‌కు రూ.200 జరిమానా కూడా విధించింది. అయితే.. ఈ కేసులో తనకు జారీ చేసిన సమన్లను అలహాబాద్‌ హైకోర్టు రద్దు చేయడానికి నిరాకరించింది. దీంతో ఆయన సుప్రీంకోర్టులో సవాలు చేశారు. తాజాగా.. విచారణ జరిపిన సుప్రీం కోర్టు రాహుల్‌ను గట్టిగానే మందలించింది.

వీర్‌ సావర్కర్‌కు మహారాష్ట్ర ప్రజలు ఎంతో గౌరవం ఇస్తారని పేర్కొన్న జస్టిస్ దీపాంకర్ దత్తా, జస్టిస్ మన్మోహన్‌లతో కూడిన ధర్మాసనం.. మరోసారి ఇటువంటి వ్యాఖ్యలు చేయొద్దని మందలించింది. స్వాతంత్ర్య సమరయోధులను ఎగతాళి చేయడం తగదని.. మళ్లీ ఇటువంటి వ్యాఖ్యలు చేస్తే తీవ్ర పరిణామాలు ఎదుర్కోవాల్సి ఉంటుందని హెచ్చరించింది. దేశం కోసం పోరాడిన స్వాతంత్ర్య సమరయోధులపై ఎవరూ ఇటువంటి వ్యాఖ్యలు చేయడానికి అనుమతించమని పేర్కొంది. ఇకనుంచి వాళ్లను అపహాస్యం చేస్తే ఇకపై కోర్టు సుమోటోగా విచారణ చేపడుతుందని తెలిపింది.

The post వీరసావర్కర్ పై వ్యాఖ్యలకు రాహుల్ గాంధీకి చివాట్లు appeared first on Vishwa Samvad Kendra Andhra Pradesh.

తన పాఠశాల రోజుల నుండి, వీర్ సావర్కర్ తన జీవితాన్ని మాతృభూమి సేవకు అంకితం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడని, అతను వెనుదిరిగి చూడలేదని భాగ‌వ‌త్ తెలిపారు.

రూపా పబ్లికేషన్స్ ప్రచురించిన “వీర్ సావర్కర్: ఉదయ్ మహూర్కర్ మరియు చిరాయు పండిట్‌లచే విభజనను నిరోధించిన వ్యక్తి” పుస్తకావిష్కరణ ఢిల్లీలో మంగళవారం(అక్టోబర్ 12) జ‌రిగింది. ఈ కార్య‌క్ర‌మానికి హాజ‌రైన మోహ‌న్‌జీ మాట్లాడారు.

వీర్ సావర్కర్ ఆలోచనల గురించి స‌ర్ సంఘ‌చాల‌క్ మాట్లాడుతూ, వీర్ సావర్కర్ “హిందుత్వ” అనే పదాన్ని ఏ మతానికీ ఉపయోగించలేదని, అయితే అది భారతదేశ సాంస్కృతిక, నాగరికత గుర్తింపును సూచిస్తుందని అన్నారు.

“స్వామి వివేకానంద హిందుత్వం, స్వామి దయానంద్ సరస్వతి హిందుత్వం మొదలైనవాటి గురించి మాట్లాడటం ఫ్యాషన్, కానీ ఒకే ఒక్క హిందుత్వం ఉంది.. అదే.. సనాతన్” అని ఆయన అన్నారు. వీర్ సావర్కర్ అందరి శ్రేయస్సును విశ్వసించారన్నారు. ఇంకా మోహ‌న్‌జీ మాట్లాడుతూ.. అఖండ భారత్ గురించి స‌ర్ సంఘ‌చాల‌క్ మాట్లాడుతూ అఖండ భారత్ ప్రపంచానికి అవసరమని అన్నారు.

వీర్ సావర్కర్ దేశం సైనిక బలాన్ని నొక్కిచెప్పారు.. దేశ సైనిక శక్తిని బలోపేతం చేసే విధానాలను సమర్థించారు. అతను సామాజిక సంస్కర్త కూడా, అతను మహిళా సాధికారత కోసం గట్టిగా వాదించాడు. కులం, లింగం ఆధారంగా వివక్షను వ్యతిరేకించాడు. ఆలయాల్లోకి అందరూ ప్రవేశించాలని ప్రచారం చేశారు.

వీర్ సావర్కర్‌ను కించపరిచే వారు అతని దగ్గరే ఆగరని, వారి తదుపరి లక్ష్యం స్వామి వివేకానంద, స్వామి దయానంద్ సరస్వతి, యోగి అరవింద్‌లని, వీర్ సావర్కర్ తన సైద్ధాంతిక స్ఫూర్తిని వారి నుండి పొందారని కూడా అన్నారు.

ఇదే కార్యక్రమంలో కేంద్ర రక్షణ మంత్రి రాజ్‌నాథ్ సింగ్ మాట్లాడుతూ, వీర్ సావర్కర్‌ను పరువు తీయడానికి ఒక నిర్దిష్ట భావజాలానికి చెందిన వ్యక్తులు అనేకసార్లు ప్రయత్నించారని, ఆయనపై అనేక అబద్ధాలు ప్రచారం చేశారని, అయితే వీర్ సావర్కర్ గురించి నిజం బయటపడిందని అన్నారు.
వీర్ సావర్కర్ చాలా ఆచరణాత్మక వ్యక్తి, దేశం శ్రేయస్సు మన విదేశాంగ విధానానికి పునాదిగా ఉండాలని సూచించారు. వీర సావర్కర్‌కు రెండుసార్లు జీవిత ఖైదు పడింది. అతను మహాత్మా గాంధీ సలహా మేరకు సాధారణ క్షమాభిక్ష పిటిషన్‌ను దాఖలు చేశాడు. కానీ, కొందరు అతనిపై దుష్ప్రచారం చేయడం మానలేదు. వీర్ సావర్కర్ మహానాయకుడని, మహానాయకుడని, ఎప్పటికీ మహానాయకుడిగానే ఉంటారని ఆయన అన్నారు.

Source: VSKKerala

మరిన్ని జాతీయ, అంతర్జాతీయ వార్తలు, విశేషాల కోసం VSK ANDHRAPRADESH యాప్ ను డౌన్ లోడ్ చేసుకోవడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి.   

The post వీర్ సావర్కర్ జాతీయవాది, దార్శనికుడు..: డాక్ట‌ర్ మోహ‌న్ భాగ‌వ‌త్‌ appeared first on Vishwa Samvad Kendra Andhra Pradesh.

1857లో జరిగిన మహా స్వాతంత్య్ర సంగ్రామంలోని సంఘటనలను వింటే గర్వపడని భారతీయుడు ఎవరు? ఇది ప్రపంచ చరిత్రలో ఒక అద్భుతమైన, ప్రత్యేకమైన సంఘటన. మొత్తం ప్రపంచాన్ని,  ముఖ్యంగా బ్రిటిష్ ఇండియన్ సామ్రాజ్యాన్ని కదిలించింది. ఇది సామ్రాజ్యవాద బ్రిటీష్ ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా భారత ప్రజలు  సామూహికంగా, దేశవ్యాప్తంగా విసిరినా సవాల్. అందులో లక్షలాది మంది చనిపోయారు. బ్రిటిష్ వారు మారణహోమం చేయడమే కాకుండా భయంకరమైన దోపిడీకి పాల్పడ్డారు. ఈ పోరాటం ఏడాదికి పైగా కొనసాగింది.

పోరాటం కేవలం ఉత్తర భారతదేశానికి మాత్రమే పరిమితమైందని, అది కేవలం సైనికుల తిరుగుబాటు అని తప్పుడు ప్రచారం చేశారు. నిజానికి, భారతదేశం మొత్తం ఈ స్వాతంత్య్ర  పోరాటంలో సమిష్టిగా పోరాడింది. దేశం మొత్తం ఈ యుద్ధం చేసింది-సైనికులు, భూస్వామ్యాలు, రైతులు, కార్మికులు, దళితులు, మహిళలు, మేధావులు అందరూ న్యాయం కోసం పోరాడారు.
“వాస్తవ మేమిటంటే భారతదేశపు ఉత్తర, వాయువ్య ప్రాంతంలోని మొత్తం ప్రాంత ప్రజలు బ్రిటిష్ పాలనకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేశారు” అని “మనకాలపు చరిత్ర” గ్రంధంలో జస్టిన్ మెక్‌కార్తీ పేర్కొన్నారు. 1857 స్వాతంత్య్ర పోరాటం కేవలం రాజులు, అధికారంలో ఉన్న కొంతమంది సైనికులు తమ ప్రయోజనాలకోసం జరిపిన `తిరుగుబాటు’ కానీ కాదు.

ఆ ప్రయత్నం విఫలమై ఉండవచ్చు. కానీ భవిష్యత్ లో భారత స్వతంత్ర సంగ్రామానికి బాట వేసింది.  ఎన్ని, కుతంత్రాలు,  క్రూరత్వాలు జరిగినా  స్వాతంత్య్రం సాధించాలనే భారతీయ ప్రజల కోరికను బ్రిటిష్ వలస పాలకులు అణచి వేయలేకపోయారు.
ఈ పోరాటాన్ని బ్రిటీష్ వారు దారుణంగా అణిచివేసినా వలస పాలకుల నుండి స్వాతంత్య్రం పొందాలనే బలమైన కోర్కెను మొదటిసారిగా భారతీయులు సమిష్టిగా ప్రపంచానికి వ్యక్తం చేశారు.  1857 విప్లవం మూడు రకాలైన పరిణామాలకు దారి తీసింది:

1. వివిధ రకాల వ్యక్తులు, సంస్థలు  స్వాతంత్య్రం కోసం సత్యాగ్రహం, సాయుధ విప్లవం ఎవ్వరికీ వారుగా చేపట్టారు.

2.కొంతమంది విదేశాలకు వలస వెళ్లి స్వాతంత్య్రానికి అనుకూలంగా అక్కడ వాతావరణాన్ని సృష్టించారు.  స్వాతంత్య్రం కోసం హిందుస్థాన్‌లో జరుగుతున్న ప్రయత్నాలకు సహకరించారు.

3. దేశవ్యాప్తంగా సత్యాగ్రహం, ఉద్యమాలు అఖిల-భారతీయ పరిధిలో జరిగాయి.

సర్దార్ పణిక్కర్ ‘ఎ సర్వే ఆఫ్ ఇండియన్ హిస్టరీ’లో ఇలా వ్రాసారు:  “ప్రతి ఒక్కరికీ ఒకే విధమైన లక్ష్యం ఉంది – బ్రిటిష్ వారిని దేశం నుండి తరిమి కొట్టడం ద్వారా జాతీయ స్వాతంత్య్రం పొందడం. ఈ దృక్కోణంలో, మీరు దానిని తిరుగుబాటు అని పిలవలేదు. గొప్ప జాతీయ ఉద్ధరణ. ”

శివపురి కంటోన్మెంట్‌లోని న్యాయమూర్తి ముందు తాత్యా తోపే ఇలా అన్నారు: “బ్రిటీష్ వారితో పోరాటం వల్ల ఎవరైనా మరణానికి నోచుకోవలసి ఉంటుందని నాకు బాగా తెలుసు. నాకు ఏ కోర్టు అవసరం లేదు, నేను పాల్గొన వలసిన అవసరం లేదు. అలా అయితే. “

వాసుదేవ్ బల్వంత్ ఫడ్కే – “ఓ హిందుస్థాన్ ప్రజలారా! నేను దధీచిలా మరణాన్ని ఎందుకు అంగీకరించకూడదు? నా త్యాగం ద్వారా మిమ్మల్ని బానిసత్వం, దుఃఖం నుండి విముక్తి చేయడానికి ఎందుకు ప్రయత్నించకూడదు? చివరిగా మీకు నమస్కరిస్తున్నాను.

1879 నవంబర్‌లో వాసుదేవ బల్వంత్ ఫడ్కే గురించి ‘అమృత్ బజార్ పత్రిక’ ఇలా రాసింది: “ప్రపంచానికి మహత్తరమైన పనిని సాధించడం కోసం పంపబడిన గొప్ప వ్యక్తులందరికీ ఉండే లక్షణాలు ఆయనలో ఉన్నాయి.  అతను దేవదూత. అతని వ్యక్తిత్వం ఔన్నత్యం సాధారణ మానవుడితో కాకుండా సాత్పురా,  హిమాలయాలతో పోల్చదగింది. ”

హిందుస్థాన్ క్రైస్తవీకరణ

ఈస్టిండియా కంపెనీ హిందూస్థాన్ క్రైస్తవీకరణపై దృష్టి పెట్టింది. భారతదేశంలో క్రైస్తవ మతాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి, హిందువులు, ముస్లింలను ఆ విశ్వాసంలోకి మార్చడానికి ఇంగ్లాండ్‌లో బలమైన ఉద్యమం పెరిగింది. 1813 చార్టర్ చట్టం ద్వారా, క్రైస్తవ మిషనరీలు తమ మతాన్ని ప్రచారం చేయడానికి , పాశ్చాత్య విద్యను వ్యాప్తి చేయడానికి భారతదేశంలోని కంపెనీ భూభాగాల్లోకి ప్రవేశించడానికి అనుమతించారు.

క్రైస్తవ మిషనరీలు హిందువుతో పాటు ఇస్లామిక్ మతాన్ని అవహేళన చేయడానికి ప్రతి అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకున్నారు. వారు విగ్రహారాధనను ఖండించారు, హిందూ దేవతలను  అపహాస్యం చేసారు.  హిందూ మతం, ఇస్లాం తత్వశాస్త్రం, ప్రధానాంశాలను విమర్శించారు. మిషనరీలు నిర్వహించే విద్యాసంస్థల్లో క్రైస్తవ సిద్ధాంతాలను బోధించడం తప్పనిసరి చేశారు.

ఆ విధంగా, సాంఘిక చట్టాల ద్వారా సాంఘిక ఆచారాలు, అభ్యాసాలలో బ్రిటిష్ అధికారులు జోక్యం చేసుకోవడం, వారి మతమార్పిడి కార్యకలాపాలలో క్రైస్తవ మిషనరీలకు ప్రభుత్వం ఇచ్చిన ప్రోత్సాహం భారతీయుల మనస్సులలో భయాందోళన, ద్వేషాన్ని సృష్టించాయి .( పాట్రిక్ బ్రాంట్లింగర్, రూల్ ఆఫ్ డార్క్నెస్, పేజీ 202)

మిలిటరీ కంటోన్మెంట్లలో, రాముడు, కృష్ణుడు, ప్రవక్త, వేదాలు,  ఖురాన్‌లను క్రైస్తవ మిషనరీలు దుర్వినియోగం చేశాయి.  భారతీయ సైనికుడు సైనికులు పెద్ద మొత్తంలో మత మార్పిడి  అసంతృప్తిని ప్రతిఘటించడంతో వారిని శిక్షలకు గురిచేశారు. ప్రభుత్వ సహకారంతో క్రిస్టియన్ మిషనరీలు పెరగడం మొదలైంది.

1857లో, ఈస్టిండియా కంపెనీ డైరెక్టర్ల బోర్డు ఛైర్మన్ హౌస్ ఆఫ్ కామన్స్‌లో క్రిస్టియన్ ఆఫ్ హిందుస్థాన్ గురించి ఒక ప్రసంగంలో ఇలా అన్నారు: “దేవుడు హిందుస్థాన్  విస్తారమైన సామ్రాజ్యాన్ని ఇంగ్లాండ్‌కు అప్పగించాడు. అందుకే క్రైస్తవ జెండాను హిందుస్తాన్  ఒక చివర నుండి మరొక చివర వరకు ఎగురవేయాలి.ప్రతి ఒక్కరు తమా శక్తినంతా వెచ్చించి హిందుస్థాన్‌ను క్రైస్తవీకరణ చేసే గొప్ప పనిని చేయడానికి కృషి చేయాలి”.

సైనికుల మధ్య కూడా మతమార్పిడి  దుర్మార్గపు చక్రం జరిగింది. బెంగాలీ సైన్యానికి చెందిన ఒక అధికారి (బ్రిటీష్) తన నివేదికలో ఇలా వ్రాశాడు: “గత 28 సంవత్సరాలుగా, సైనికులను క్రైస్తవులుగా మార్చడానికి నేను నిరంతరం కృషి చేస్తున్నాను.  ఎందుకంటే భారతీయ సైనికులను సాతాను గోళ్ల నుండి విడిపించి, ఆశ్రయం పొందడం నా సైనిక విధి. యేసు|”
(సందర్భం: 1857 స్వాతంత్య్ర  పోరాటానికి ప్రతిస్పందన; రచయిత – శ్రీధర్ పరాద్కర్)

సావర్కర్ గ్రంథ పరిచయం

ఈ పోరాటాన్ని భారతీయుల మొదటి స్వతంత్ర పోరాటంగా సూత్రీకరించి,”భారత స్వతంత్ర సంగ్రామం 1987″ పేరుతో  ఓ గ్రంధం వ్రాయడం ద్వారా భారతీయులలో స్వతంత్రం సాధింపగలమనే ఆత్మవిసావాసం నింపారు. మొత్తం ప్రపంచానికి భారతీయుల పోరాట ప్రతిమను పరిచయం చేశారు.

ఈ గ్రంధాన్ని బ్రిటిష్ పాలకులు  ప్రచురణకు ముందే నిషేధించారు ఈ పుస్తకాన్ని వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్ 1909లో లండన్‌లోని ఇండియా ఆఫీస్ లైబ్రరీని ఉపయోగించి రాశారు. దాదాపు ఏడాదిన్నర పాటు, ఆయన 1857కు సంబంధించిన పత్రాలు,  బ్రిటీష్ రచనల  సముద్రంలో మునిగిపోయాడు. ఆ తర్వాత ఈ గ్రంథం ‘విప్లవకారుల గీత’గా పేరు తెచ్చుకుంది.

ఇది అనేక భాషల్లోకి అనువాదమైంది. ఆ కాలంలోనే ఒకొక్క ప్రతి  రూ 300లకు అమ్ముడైంది. ఈ పుస్తకాన్ని మేడమ్ కామా, లాలా హర్దయాల్, సుభాష్ చంద్రబోస్, భగత్ సింగ్ కూడా ప్రచురించారు. ఈ పుస్తకాన్ని ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్ శిబిరాల్లో తప్పనిసరిగా చదివేవారు.

1908లో సావర్కర్ ఫ్రెంచ్ వార్తాపత్రిక ‘తల్వార్’లో ఇలా వ్రాసారు:  “నా పుస్తకం ఉద్దేశ్యం చారిత్రక సత్యాన్ని వాస్తవంగా ప్రదర్శించడమే కాదు, స్వాతంత్య్రం  కోసం ప్రజల హృదయాలలో విప్లవ మంటను రగిలించడం. మాతృభూమి రెండవ విప్లవ యుద్ధం చేయడానికి.”

ఈ పుస్తకం 1908లో సావర్కర్ రచించిన ఒక వ్యాసంతో ప్రాచుర్యం పొందింది. ఈ వ్యాసం 1857 తిరుగుబాటుపై బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం సంస్కరణకు ప్రత్యుత్తరం. ఇంటెలిజెన్స్ విభాగానికి దారితీసిన “స్వరాజ్యం-స్వధర్మం” అనే ఒక అధ్యాయం ఆధారంగా, పుస్తకం  మరాఠీ ఎడిషన్ ప్రచురించబడక ముందే నిషేధంకు గురయింది.   లండన్ లేదా ప్యారిస్‌లో ఇంగ్లీష్ ఎడిషన్ కూడా రాకుండా బ్రిటిష్ వారు చేశారు.

చివరికి దీనిని నెదర్లాండ్స్‌లో ప్రచురించారు. డాన్ క్విక్సోట్, పిక్విక్ పేపర్స్ వంటి క్లాసిక్ కవర్‌లలో మారువేషంలో భారతదేశానికి రవాణా చేశారు! నిషేధం దాదాపు నలభై సంవత్సరాల పాటు కొనసాగింది.
ఆయన ఈ గ్రంధాన్ని  24 సంవత్సరాల వయస్సులో వ్రాసారు. ఇది చరిత్ర రచనలో సావర్కర్ వేసిన మొదటి అడుగు.

అప్పటి వరకు, 1857లో జరిగిన మొదటి స్వాతంత్య్ర సమరాన్ని బ్రిటీష్ వారు “సిపాయిల తిరుగుబాటు”గా ఎగతాళిగా పేర్కొన్నారు. ఈ వాదనను చాలా మంది భారతీయులు సవంతం చేసుకున్నారు. అందుకే, సావర్కర్ రచించిన ‘1857’ ఆధిపత్య కథనం నుండి సమూలమైన నిష్క్రమణ. భారత స్వాతంత్య్ర  సంగ్రామం ఆయుధాల బలంపై బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా సంఘటిత తిరుగుబాటు గురించి సవివరమైన కధనం అందించింది.

హిందూ లేదా ముస్లిం, ధనిక లేదా పేద వారందరికీ, సామ్రాజ్యం  కాడిని పైకి లేపాలని తమ  పూర్వీకులు ప్రయత్నించి అమరులయ్యారని ఇది భారతీయులందరికీ తెలియజేసింది.  యాభై సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన ఒక  సంఘటనపై ఓ గ్రంధాన్ని ప్రచురణకన్నా ముందే నిషేధించి బ్రిటిష్ వారు ఎందుకు  ఇంత కఠినంగా వ్యవహరించారు?

బ్రిటీష్ వారికి 1857లో తమ భారత సామ్రాజ్యాన్ని కాపాడుకోవడానికి ఏమి చేయాలో బాగా తెలుసు.  అప్పటి నుండి తిరిగి అటువంటి పోరాటం తలెత్తకుండా జాగ్రత్త పడుతూ వస్తున్నారు.  మరోసారి 1857-రకం పరిస్థితి వస్తే భారతదేశంలో బ్రిటిష్ రాజ్‌ను అంతంకే దారి తీస్తుందని వారికి తెలుసు.

ఈ పుస్తకం భారతదేశ చరిత్రపై సావర్కర్‌కు ఉన్న అవగాహన పరిధిని  చూపింది. ఎందుకంటే అలెగ్జాండర్ నుండి బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యం వరకు ప్రతి ఒక్కరి గురించి అనేక పుస్తకాలను చదవకుండా అటువంటి గ్రంధం వ్రాయడం అసాధ్యం.

సావర్కర్ భారతీయ చరిత్రలోని కొన్ని పరాజయాల వెనుక గల కారణాలను కూడా ప్రస్తావిస్తూ, విజయాలు సంపూర్ణంగా, సమగ్రంగా ఉండకుండా నిరోధించే సామాజిక, సాంస్కృతిక నిర్మాణాలను సూచిస్తూ, కొన్ని సందర్భాల్లో మొదటి స్థానంలో పోరాటాన్ని నిరోధించడం (సింధు, ఎత్తైన సముద్రాలను దాటడంపై నిషేధాలు)  ఆక్రమణదారులను సమర్థవంతంగా ఎదుర్కోవడంలో వైఫల్యం వంటి చాలా నష్టపరిచే పతనాలకు కారణమైన కుల వ్యవస్థ వంటి సామాజిక రుగ్మతలు సమాజంలో ఉన్నాయని పూర్తిగా గ్రహించారు.

ఆయన అటువంటి రుగ్మతలకు వ్యతిరేకంగా విస్తృతంగా వ్రాసారు.  సావర్కర్ రత్నగిరిలో సామాజిక సంస్కరణల్లో చురుగ్గా పాల్గొన్నారు, అండమాన్ నుండి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత ఆయన అందుకే  పరిమితమయ్యారు.  అన్ని కులాల ప్రజలు కలసి దేవాలయాల్లో  ప్రార్థనలు చేయడానికి కృషి చేయడంతో పాటు అన్ని కులాల వారు కలిసి భోజనం చేసే ఒక కేఫ్‌ను స్థాపించారు.

– నిజం టుడే సౌజన్యంతో…

మరిన్ని జాతీయ, అంతర్జాతీయ వార్తలు, విశేషాల కోసం VSK ANDHRAPRADESH యాప్ ను డౌన్ లోడ్ చేసుకోవడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి. 

The post ప్రథమ స్వాతంత్ర్య సంగ్రామం 1857 appeared first on Vishwa Samvad Kendra Andhra Pradesh.

భోపాల్: ‘లతా మంగేష్కర్’ కార్యక్రమంలో లతాజీ జీవితానికి సంబంధించిన విషయాలను పంచుకుంటూ, ప్రముఖ వాయిస్ ఆర్టిస్ట్ డాక్టర్ హరీష్ భీమానీ… వీర్ సావర్కర్ వల్లనే భారతదేశం లతాజీ గొంతు వినడానికి కారణమని అన్నారు. సావర్కర్ లేకుంటే లతాజీ పాడటం మానేసి ఉండేవారు. నేను దేశానికి సేవ చేయాలనుకుంటున్నాను అని లతా జీ వీర్ సావర్కర్‌తో చెప్పారు.

అప్పుడు వీర్ సావర్కర్ ఇలా వివరించాడు… మీరు చేస్తున్న పని కూడా దేశానికి సేవ చేసే…. లతాజీకి వీర్ సావర్కర్ అంటే చాలా గౌరవం, ఇదే విష‌యాన్ని ఆమె బహిరంగంగా వ్యక్తం చేసేది. చిత్ర భారతి ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ – 2022లో మార్చి 26న జరిగిన మూడో మాస్టర్ క్లాస్ ప్రముఖ గాయని దివంగత లతా మంగేష్కర్‌కి అంకితం చేయబడింది.

Source: VSK Bharat

మరిన్ని జాతీయ, అంతర్జాతీయ వార్తలు, విశేషాల కోసం VSK ANDHRAPRADESH యాప్ ను డౌన్ లోడ్ చేసుకోవడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి.   

The post వీర్ సావర్కర్ లేకుంటే దేశం లతాజీ గొంతు విని ఉండేది కాదు appeared first on Vishwa Samvad Kendra Andhra Pradesh.

To anyone who has read Savarkar’s biography or his autobiography ‘My Transportation for life’, the hollowness of this charge is immediately apparent. Rotting in British jails was not the aim of Savarkar’s revolutionary struggle. Savarkar himself declares his motive behind his petitions for release, “It was my duty as a follower of responsive cooperation, to accept such conditions as would enable me to do better and larger work for my country than I was able to do during the years of imprisonment. I would be free thus to serve my mother country, and I would regard it as a social duty.” (Savarkar, V.D., My Transportation for Life, Page 301). He also adds, “Whatever good I could do in the Andaman or whatever awakening I might bring about among its people was nothing in comparison with what I could do in India as a free man. On the other hand, in order to win my freedom, I would not stoop low or lend myself to anything mean or treacherous such as would bring disgrace to my country or be a blot on her fair name. Freedom thus obtained would have harmed the cause and would have been, as I regarded it, an immoral act.” (Savarkar, p.245), so it’s obvious that Savarkar would never betray his beloved country.

Savarkar’s English friend, David Garnett, frankly expresses: “I could not endure to see a man with such intense vitality spending his life in prison” (Garnett, David, In the first volume of his autobiography, The Golden Echo, Harcourt, Brace and Company, New York, 1954).

Savarkar was a true disciple of Chatrapati Shivaji Maharaj. Shivaji, too, had sent such letters and petitions to deceive the enemy—before the slaughter of Afzal Khan, during Siddi Johar’s besiege, and during his imprisonment in Agra. He accepted the conditions of the ‘PURANDAR TREATY’. But, as soon as he became powerful, he avenged this insult. This is a part of a clever, tactical political stratagem.

When First World War broke out, Savarkar sent a petition to the Government of India in 1914. He averred the British to give Hindusthan Colonial Self-Government and a majority in the Central Legislative Council, and then the revolutionaries would help Britain in the World War. He quoted current instances of the European Governments setting their political prisoners free and even those of the liberation of political prisoners in Ireland. He added, “I offered to do without any release for myself personally. Let them release all the political prisoners in the country, leaving me alone in my own cell in the Andaman. I shall rejoice in their freedom as if it was my own.” (Savarkar, p.187) This proves his selfless demands made on behalf of all the revolutionaries incarcerated in Andaman.

Savarkar, fully aware that the British would never release him, fearing the role he would play in the politics of India, therefore, stated before the Jail Commission, in 1920–“If you forbid me from entering into politics, I shall do social and literary work in India. I shall try to serve mankind in many other ways, and if I break any condition that you may impose upon me, you are free to send me back to this prison on transportation for life.” (Savarkar, p.246) He conveyed much the same message in his discussion with the Governor, summarized as follows:

“Still, for a stipulated period, I agreed to take no part in politics, that is, in active, day-to-day politics. In prison, I could not, of course, do any politics at all. But when outside, I could do another kind of work, educational, religious and literary and serve my country in diverse fields. Generals, as prisoners of war, cannot conduct the war and come onto the battlefield. They are let off on parole after signing the pledge, like Lord Krishna, who agreed that he would not wield any arms during the continuance of the war. And it is considered no humiliation on their part to do so, and they consider it their duty to do so, in order that, later on, their services might be available to their nation by way of leading and guidance in other work.” (Savarkar, p.302) Savarkar stayed away from open politics as per the conditions of his release, but did national service by actively pursuing a vigorous campaign of Social reformation, Script reformation, Language purification, Shuddhi (reconversion), pro-scientism, etc.

Most of the Political prisoners in Andaman in 1920 accepted and signed such terms of the agreement. “They would abstain from politics and revolutionary activity for a certain number of years and if again they were tried and found guilty of treason, they would come back to the Andamans to serve the remainder of their life-sentence.” (Savarkar, p.254)

One need not go to New Delhi’s ‘National Archives’ to see Savarkar’s letter branded as the ‘Mercy Petition’, he himself has published it in his “Letters From Andaman” (letters which he sent to his younger brother Dr. Narayan Savarkar from Andaman) as letter no.8 dated 6-7-1920 (an original application which he sent to British has date 2-4-1920). A significant excerpt from it is as follows:

“As to the question so often put to me and others by officers no less exalted than the members of the Indian Cabinet ‘what if you had rebelled against the ancient kings of India? They used to trample rebels under the feet of elephants. I answer that not only in India but even in England and all other parts of the world, such would have at times been the fate of rebels. But then why did the British people fill the whole world with a howl that the Germans had ill-treated their captives and did not allow them fresh bread and butter! There was a time when captives were flayed alive and offered as victims to Moloch and Thor and such other Gods of war!’ The thing is this that this advanced stage in civilization attained by man is the resultant of the efforts of all men and therefore their common inheritance and benefits all. Speaking relatively to Barbarian times it is true that I had a fair trial and a just sentence and the Government is at liberty to derive whatever satisfaction they can from the compliment that they give a fairer trial and a just sentence to their captives than the cannibals used to do. But it should not be forgotten that if in olden days the rulers flayed their rebels alive, then the rebels too, when they got the upper hand, flayed alive the rulers as well. And if the British people treated me or other rebels more justly i.e. less barbarously, then they may rest assured that they too would be as leniently treated by the Indian rebels if ever the tables are turned.”

All these proofs clearly indicate that Savarkar sought to deceive the British, but it deceived our countrymen instead! “Reading between the lines” is a valuable, necessary skill when reading any political resolutions, letters, petitions, etc. Those who take objection to Savarkar’s letters either do not have that essential skill or are not willing to “read between the lines”.

Can a man who became the first poet in the world who, deprived of pen and paper, composed his poems and then scratched them on the prison walls with thorns and nails be considered as crushed in spirit, shattered in will power, by his experience of hardships of Andaman jail life? No! This achievement of Savarkar is proof beyond doubt of his unfaltering mind.

Some also allege that Savarkar offered his might (??) to Montagu- Chelmsford proposals of 1919, which were rejected by all sections of Indians. Here is the truth which we can read in letters sent by Savarkar to Montagu and Governor-General: “I have further told them that if they granted real self-government to India with substantial elected majority in the Central Legislature and with no incubus of the Council of State upon it; and if they further granted full amnesty to Indian political prisoners in the country and outside, in India and in the Andamans, and to exiles in Europe and America—myself and many more like me will accept the new dispensation and, if elected to the Legislature, will exert to make the reforms a success. The Legislature that had all along treated me with scorn and indifference, and that excited an equal contempt in our hearts for it will, thenceforward, be our scene of action where we shall be proud to work and co-operate for the fulfillment of our aim.” (Savarkar, p.220) It is unnecessary to say that the British reject these demands!

Savarkar never hid these letters, petitions, conditions. In his autobiography ‘My Transportation for Life’, he explained frankly and in great political strategy behind them all. So, let no one crow that they ‘unearthed’ or researched them from the National Archives, New Delhi, or from Andaman’s Documents and ‘exposed’ them by publishing it!

Vietnam’s Communist leader ‘Ho Chi Minh’ sent similar petitions that assured his cooperation when in Kuomintang prison. He expressed his desire at Marshal Chang to work for ‘Dong Minh Hoi’, formed in Indochina with the help of the Kuomintang government and rescued himself. (‘Dong Minh Hoi’ was formed to oppose Ho Chi Minh’s ‘Viet Minh’ party) (Kanitkar, V. G., Vietnam: Arth & Anarth or Vietnam: Interpretation & Disaster, Manorama Prakashan, 1998, page 53). Ho Chi Minh admired Savarkar. In his room, He preserved a copy of Savarkar’s book by his bedside giving mute testimony to this fact! Also, the Communists changed their loyalty overnight when Russia-Germany Non-Aggression Treaty broke & Russia joined the Allied side. Is it a political strategy when the Communists do it, but treason when it is Savarkar?!!

To conclude, “You can wake up sleeping person, but you can’t wake up a person who pretends to sleep.”

– Akshay Jog

Source : Organiser.

మరిన్ని జాతీయ, అంతర్జాతీయ వార్తలు, విశేషాల కోసం VSK ANDHRAPRADESH యాప్ ను డౌన్ లోడ్ చేసుకోవడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి. 

The post Savarkar’s Mercy Petitions: Objections & Facts appeared first on Vishwa Samvad Kendra Andhra Pradesh.

ఎందరో విప్లవకారులకు, స్వాతంత్య్ర సమర యోధులకు స్పూర్తినిచ్చిన వీరుడు.. రెండు యావజ్జీవ కారాగార శిక్షలు పడి అండమాన్‌ జైలులో 27 ఏళ్లు దుర్భర జీవితం గడిపినా చలించని ధీరుడు వీర సావర్కర్‌.

దేశం కోసం జీవితాన్ని అర్పించుకున్న సావర్కర్‌ బ్రిటిష్‌ పాలనపై పోరాటానికి మాత్రమే పరిమితం కాలేదు. ఒక కవిగా, రచయితగా, వక్తగా, చరిత్ర కారునిగా, సంఘ సంస్కర్తగా హైందవ సమాజాన్ని జాగత పరిచారు.

1857 స్వాతంత్య్ర సంగ్రామం తర్వాత ఈస్టిండియా కంపెనీ నుంచి బ్రిటిష్‌ వారు భారత్‌ను స్వాధీనం చేసుకొని పాలనపై పట్టు బిగించారు. భారతీయుల పరిస్థితి పెనం నుంచి పొయ్యిలో పడ్డట్లైంది. వినాయక్‌ దామోదర్‌ సావర్కర్‌ జన్మించే నాటికి దేశం కఠోర బానిసత్వంలో మగ్గుతూ అష్టకష్టాలు పడుతోంది. దీనికితోడు సామాజిక కట్టుబాట్లు, మూఢ విశ్వాసాలలో మునిగిపోయిన భారత సమాజాన్ని సంస్కరించేందు ఎన్నో సాంఘిక, మత ఉద్యమాలు వచ్చాయి. మరోవైపు బ్రిటిష్‌ పాలనకు వ్యతిరేకంగా శాంతియుత పోరాటాలకు తోడు రహస్య విప్లవోద్యమాలు కూడా ప్రారంభ మయ్యాయి. ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో జన్మించిన సావర్కర్‌ స్వాతంత్య్రం కోసం పోరాడే రహస్య విప్లవ యోధుడిగా మారాడు. అదే సమయంలో ఆయన సాహితీవేత్తగా, చరిత్ర కారునిగా, సంఘ సంస్కర్తగా భిన్న కోణాల్లో సేవలు అందించారు.

దేశం కోసమే జీవితం

వినాయక్‌ దామోదర్‌ సావర్కర్‌ జీవితాన్ని రెండు భాగాలుగా ఆవిష్కరించవచ్చు. ఇందులో ముందుగా ప్రథమార్ధాన్ని చూద్దాం. 1883 మే 28న నాసిక్‌ జిల్లా భాగూరు గ్రామంలో దామోదర్‌ పంత్‌, రాధాబాయి దంపతులకు జన్మించారు వినాయక్‌ దామోదర్‌ సావర్కర్‌. సావర్కర్‌ అన్న గణేష్‌ దామోదర్‌ సావర్కర్‌, తమ్ముడు నారాయణ రావు సావర్కర్‌. ఈ ముగ్గురు సోదరులు చిన్నప్పుడే తల్లిదండ్రులను పోగొట్టుకున్నారు.

ఆనాటి బ్రిటిష్‌ పాలనలో భారతీయులు పడుతున్న కష్టాలను చూసి చలించిపోయిన సావర్కర్‌ సోదరులు తమ కుల దేవత అష్టభుజాదేవి ముందు దేశ స్వాతంత్య్రం కోసం తమ జీవితాన్ని సమర్పిస్తామని ప్రతిజ్ఞ చేశారు. ఈ ఆశయ సాధన కోసం ‘రాష్ట్ర భక్త సమూహ్‌, మిత్ర మేళా, అభినవ భారత్‌’ అనే సంస్థలను స్థాపించారు.

పుణే పెర్గ్యుసన్‌ కాలేజీలో బిఎ పూర్తి చేసుకున్న వినాయక్‌ దామోదర్‌ సావర్కర్‌ ‘బార్‌-ఎట్‌-లా’ చదువు కోసం 1906లో లండన్‌ బయలుదేరారు. న్యాయవిద్య పైకి ఒక సాకు మాత్రమే. అప్పటికే సావర్కర్‌కు వివాహమైంది. ఒక కుమారుడు కూడా. తెల్లవారి గడ్డ లండన్‌ నుంచి విప్లవోద్యమం నడపాలనే కృత నిశ్చయంతో అక్కడికి వెళ్లారు. విప్లవ కారులతో కలిసి పని చేశారు. వారందరికీ సావర్కర్‌ రూపంలో ఒక మార్గదర్శి కనిపించాడు.

సావర్కర్‌ లండన్‌లో ఉన్న సమయంలోనే అన్న గణేష్‌ సావర్కర్‌కు బ్రిటిష్‌ ప్రభుత్వం అండమాన్‌లో కారాగార శిక్ష విధించింది. సావర్కర్‌ న్యాయ విద్య పూర్తి చేసినా, బ్రిటిష్‌ రాణికి విధేయత ప్రకటించడానికి నిరాకరించినందుకు బార్‌ ఎట్‌ లా పట్టా నిరాకరించారు. సావర్కర్‌ కుడి భుజం మదన్‌లాల్‌ ధింగ్రా బ్రిటిష్ ఆర్మీ అధికారి సర్ విలియం హట్ కర్జన్‌ విల్లేని హతమార్చాడు. గణేష్‌ సావర్కర్‌కు శిక్ష విధించిన జాక్సన్‌ అనే అధికారిని అనంత లక్ష్మణ కర్హరే అనే విప్లవ యోధుడు కాల్చి చంపాడు. ఈ రెండు ఘటనల తర్వాత వినాయక్‌ దామోదర్‌ సావర్కర్‌పై నిఘా పెరిగింది. చివరకు ప్యారిస్‌ నుంచి లండన్‌ వచ్చిన సావర్కర్‌ను రైల్వేస్టేషన్‌లో బంధించారు. స్టీమర్‌లో భారత్‌కు తీసుకొస్తుండగా సముద్రంలో దూకి తప్పించుకునే ప్రయత్నమూ ఫలించలేదు.

వినాయక్‌ దామోదర్‌ సావర్కర్‌కు న్యాయస్థానం అండమాన్‌ జైలులో రెండు యావజ్జీవ కారాగార శిక్షలు (50 ఏళ్లు) విధించింది. న్యాయమూర్తి ఆ తీర్పును ప్రకటిరచగానే. ‘బ్రిటిష్‌ వారికి పునర్జన్మ మీద నమ్మకం ఉందన్నమాట’ అని చమత్కరించారు ధీశాలి అయన సావర్కర్‌. అంతేకాదు ఆయన యావదాస్తిని ప్రభుత్వం స్వాధీనం చేసుకుంది. దీనికి స్పందిస్తూ ‘దేశమంతా నాదైనప్పుడు సొంత ఆస్తి లేకపోతేనేం’ అని వ్యాఖ్యానించిన మహనీయుడు సావర్కర్‌. 1911 జూలై 4 నుంచి ప్రారంభమైన అండమాన్‌ కారాగార శిక్ష ఎంతో కఠినంగా సాగింది. కొబ్బరి పీచు వలవడం, గానుగ ఆడించి నూనె తీయడం వంటి కఠిన పనులు చేయించారు.

జైలులో ఉన్న రోజుల్లో సావర్కర్‌ తన రచనా వ్యాసాంగాన్ని సాగించారు. తోటి ఖైదీలకు చదువు చెప్పారు. కులమత బేధాలు పాటించకుండా సంస్కరించారు. దేశంలోని వివిధ వర్గాల నుంచి వచ్చిన వత్తిడి కారణంగా 1923 డిసెంబర్‌లో సావర్కర్‌ను అండమాన్‌ నుంచి మహారాష్ట్రలోని ఎరవాడ జైలుకు తరలించారు బ్రిటిష్‌వారు. అనంతరం 1924 జనవరి 6న రత్నగిరి జిల్లా దాటిపోవద్దు, రాజకీయాల్లో పాల్గొనరాదనే షరతులతో బ్రిటిష్‌ ప్రభుత్వం వీర సావర్కర్‌ను పూర్తిగా విడుదల చేసింది.

సంఘ సంస్కర్తగా పునర్నిర్మాణం

సుధీర్ఘకాలం కారాగార జీవితం తర్వాత ఆంక్షలతో విడుదలైన సావర్కర్‌ జీవితం ద్వితీయార్థమంతా హిందూ సమాజ సంస్కరణలో సాగిపోయింది. నాటి హిందూ సమాజం అనైక్యత, అంటరానితనం, సాంఘిక దురాచారాలతో కష్టాలు పడుతోంది. సమాజంలోని ఈ అసమానతలు రూపుమాపి జాతిని సమైక్యం చేసేందుకు నడుం బిగించారు సావర్కర్‌. సావర్కర్‌ తన గ్రామంలోని హరిజనుడి ఇంట టీ తాగడం సనాతన ఆచార పరాయణులకు ఆగ్రహం తెప్పించింది. అంటరానితనం కారణంగానే మన హిందూ సమాజంలో అనైక్యత, మత మార్పిడులు జరుగుతున్నాయని గుర్తు చేశారు సావర్కర్‌. హిందువులు అంతా బంధువులేనని చాటి చెప్పారు.

929లో రత్నగిరిలోని విఠలేశ్వరాలయంలోకి హరిజనులకు ప్రవేశం కల్పించారు వీర సావర్కర్‌. మహారాష్ట్ర అంతటా ఈ కార్యక్రమం ఒక ఉద్యమ రూపంలో కొనసాగింది. పాఠశాలల్లో అన్ని కులాల విద్యార్థులు కలిసి చదువుకునేలా ప్రోత్సహించారు. 1931లో పతిత పావన మందిరాన్ని నిర్మించి శంకరాచార్యులచే ప్రారంభించారు సావర్కర్‌. సమాజంలోని వివిధ వర్గాల మధ్య ఐక్యత తీసుకురావడానికి సహపంక్తి భోజనాలను ఏర్పాటు చేశారు. హిందూ సమాజం నుంచి కొన్ని వర్గాలను దూరం చేసుకోవడం అంటే మనకు శత్రువులను పెంచుకోవడమేనని గుర్తు చేసేవారు సావర్కర్‌. అన్యమతం స్వీకరించిన వారిని శుద్ధి ఉద్యమాల ద్వారా తిరిగి హిందూ సమాజంలోకి తీసుకొచ్చే కార్యక్రమాలకు శ్రీకారం చుట్టారు. హిందూ సంఘటన కోసం సామూహిక గణేష్‌ ఉత్సవాలు, శివాజీ ఉత్సవాలను పెద్ద ఎత్తున నిర్వహించారు.

హిందుత్వం, జాతీయ వాదం

హిందుత్వ పేరు వినగానే ఏదో రూపంలో వీర సావర్కర్‌ గుర్తుకు వస్తారు. స్వాతంత్య్ర ఉద్యమ కాలంలోనే హిందువు అనే పదానికి స్పష్టమైన నిర్వచనం ఇచ్చారు సావర్కర్‌.

‘ఆసింధు సింధు పర్యంతా యస్యభారత భూమికా
పితభూః పుణ్యభూశ్చైవ సవై హిందురితి స్మతాః’

‘సింధూ నది మొదలు హిందూ మహా సముద్రం వరకూ ఉన్న ఈ భారత భూమిని మాతభూమిగా, పితృభూమిగా, పుణ్యభూమిగా భావించిన వారంతా హిందువులే..’ హిందువులు అంటే ఎవరనే ప్రశ్నకు వినాయక దామోదర్‌ సావర్కర్‌ ఇచ్చిన స్పష్టమైన సమాధానం ఇది.

హిందువనే పదం సాంస్కృతిక జీవితానికి సంబంధించినది. దేశంలో నివసించే ప్రతి వ్యక్తి ప్రాంతం, భాష, మతాలకు అతీతంగా తాను భారతీయుడినని భావించాలి. అదే మన జాతీయత అని చెప్పారు సావర్కర్‌. హిందుత్వం అనేది మన జాతీయతను సూచిస్తుంది. దేశంలో మతాలు ఎన్ని ఉన్నా జాతీయత ఒక్కటే. జాతీయత అనే నదిలో అన్ని మతాలు, వర్గాలు సెలయేర్లలా కలిసిపోవాలి అని కోరుకున్నారు సావర్కర్‌. ఏ మతం వారైనా భారతీయులే. వారు ముస్లింలైతే భారతీయ ముస్లింలు, క్రైస్తవులైతే భారతీయ క్రైస్తవులు. అంతేకాని ‘ఏ మతం ప్రత్యేక జాతి కాదు’ అని చెప్పారు సావర్కర్‌.

హిందుత్వాన్ని భారత జాతీయతతో సమానంగా నిర్వచించారు సావర్కర్‌. ప్రపంచంలో ఎన్నో దేశాలు, జాతులు, మతాలు, సాంస్కృతులు ప్రత్యేక అస్తిత్వంతో ఉన్నట్లే హిందూ జాతీయత తనదైన గుర్తింపుతో మనుగడ సాగిస్తుంది. హిందూ సంఘటన అంటే జాతి సంరక్షణ అని చెప్పారు సావర్కర్‌. హిందువుల ప్రయోజనాలకు భంగం కలిగించేలా ఎవరు ప్రవర్తించినా ఘర్షణ తప్పదు. ఈ స్వీయ రక్షణ కోసం హిందూ సంఘటనోద్యమాన్ని ప్రారంభించారు వీర సావర్కర్‌. స్వాతంత్య్రంతో పాటు దేశ విభజన కూడా తప్పదని చాలా ముందుచూపుతో గ్రహించారు సావర్కర్‌. ఆనాటి బ్రిటిష్‌ ఇండియా సైన్యంలో హిందువులు చాలా తక్కువ. అందుకే హిందువులు సైన్యంలో చేరాలని ప్రోత్సహించారు సావర్కర్‌. సావర్కర్‌ ఈ పిలుపు ఇవ్వడాన్ని తప్పు పట్టిన వారంతా, తర్వాత కాలంలో ఆయన దూరదష్టిని అభినందించారు.

1938 నాటికి బ్రిటిష్‌ ప్రభుత్వం వినాయక్‌ దామోదర్‌ సావర్కర్‌పై అన్ని ఆంక్షలను ఎత్తేసింది. తరువాత హిందూ మహాసభకు ఆయనను అధ్యక్షునిగా ఎన్నుకున్నారు.

చరిత్రకారుడు, సాహితీవేత్తగా..

వినాయక్‌ దామోదర్‌ సావర్కర్‌ స్వాతంత్ర యోధునిగానే కాక చరిత్రకారునిగా, సాహితీవేత్తగా కూడా ప్రసిద్ధులు. ఆయన గ్రంధాలు ప్రజల్లో దేశభక్తిని రగిలించేవి. ఈ కారణం వల్లే బ్రిటిష్‌ ప్రభుత్వం ఆయన రచనలపై గట్టి నిఘా పెట్టింది. చాలా ఏళ్ల పాటు నిషేధం కూడా అమలులో ఉంది. భారతదేశంతో పాటు విదేశీ చరిత్రలను కూడా ఎంతో లోతుగా అధ్యయనం చేసి మనకు సాహిత్య సష్టి చేశారు సావర్కర్‌.

సావర్కర్‌ 1908లో లండన్‌లో చదువుకుంటున్న రోజుల్లోనే ‘1857 స్వాతంత్య్ర సంగ్రామ చరిత్ర’ను రాశారు. ఆనాడు జరిగిన ఉద్యమాన్ని బ్రిటిష్‌ చరిత్రకారులు కేవలం సిపాయిల తిరుగుబాటుగా అభివర్ణించారు. కానీ అది స్వాతంత్య్ర సంగ్రామమని స్పష్టంగా లోకానికి చాటి చెప్పారు సావర్కర్‌. దీన్ని ప్రపంచంలోని పలు భాషల్లోకి అనువదించారు. బ్రిటిష్‌ ప్రభుత్వం ప్రచురణకు ముందే ఈ గ్రంధాన్ని నిషేధించింది. దీన్ని ముద్రణ కోసం భారత్‌ లోని తన అన్న గణేష్‌ సావర్కర్‌కు పంపగా, బ్రిటిష్‌ వారు పసిగట్టారు. ఆయన్ను ఆరెస్టు చేసి అండమాన్‌కు పంపింది ఈ కేసులోనే. మహారాష్ట్రలోని అన్ని ముద్రణాలయాలపై ముందు జాగ్రత్తగా దాడులు జరిపారు. అయినప్పటికీ విదేశాల్లో ముద్రించిన ‘1857 స్వాతంత్య్ర సంగ్రామ చరిత్ర’ రహస్యంగా భారతదేశం చేరింది. ఈ గ్రంథం ఎంతో మంది స్వాతంత్య్ర సమర వీరులకు, విప్లవ యోధులకు స్పూర్తినిచ్చింది.

సావర్కర్‌ అండమాన్‌ జైలులో బందీగా ఉన్నప్పుడు అక్కడ విధించిన కఠిన శిక్షలకు చింతిస్తూ కూర్చోలేదు. చేతులకు, కాళ్లకూ బేడీలు వేసి శరీరాన్ని బంధించారు, కానీ మనసును కాదు అనుకునేవారు. స్వతహాగా ఆయన కవి. శిక్ష సమయంలో జైలు గోడల మీదే కవితలు రాశారు. వీటిని కంఠస్థం చేసి, గుర్తు పెట్టుకొని, తర్వాత కాలంలో గ్రంథస్తం చేశారు. కొద్ది నెలల తర్వాత జైలు సిబ్బంది ఆయనకు కాగితాలు, కలం సమకూర్చారు. అండమాన్‌ జైలులో ఉన్న సమయంలోనే కమల, గోమాంతక్‌, మహాసాగర్‌ తదితర గొప్ప కావ్యాలు వచ్చాయి.

1922లో జైలు గోడల మధ్యే హిందుత్వ గ్రంధ రచనకు పూనుకున్నారు సావర్కర్‌. హిందుత్వకు సమగ్ర నిర్వచనం ఇచ్చిన గ్రంథం ఇదే.

సావర్కర్‌ తన ఆరోగ్యం క్షీణిస్తున్న దశలో కూడా రచనా వ్యాసాంగాన్ని వదిలిపెట్టలేదు. 1963లో ఆయన రాసిన ‘భారత ఇతిహాసంలో ఆరు స్వర్ణపుటలు’ మన చరిత్రలోని ముఖ్య ఘట్టాలను ఉల్లేఖిస్తూ స్వాభిమానాన్ని చాటి చెప్పింది. అండమాన్‌ జైలులో తాను గడిపిన దుర్భర జీవితంపై రాసిన ఆత్మకథ మరాఠా సాహిత్యంలో చిరస్థాయిగా నిలిచి పోతుంది. దీని ఆధారంగా ఎన్నో రంగస్థల నాటకాలు కూడా వచ్చాయి.

ఆధునిక భారతీయ రాజనీతిజ్ఞులలో సావర్కర్‌ ఒకరు. ఆయన మహోన్నత ఆదర్శవాది, మానవతా వాది, హేతువాది కూడా. అభ్యుదయ, వైజ్ఞానిక, శాస్త్రీయ దృక్పథాలు ఆయన రచనలు, ఉపన్యాసాల్లో కనిపిస్తాయి.

స్వదేశీ ప్రభుత్వ నిర్దయం

సావర్కర్‌ జీవితం అంతా సంఘర్షణలతోనే సాగింది. బ్రిటిష్‌ ప్రభుత్వంతో పాటు స్వదేశీ ప్రభుత్వం కూడా ఆయనపట్ల నిర్దయగానే వ్యవహరించింది. మహాత్మాగాంధీ హత్యోదంతంలో ఆయనను అన్యాయంగా అరెస్టు చేశారు. అనంతరం నిర్దోషిగా విడుదల చేశారు. దేశం కోసం జీవితాన్ని అర్పితం చేసిన ఆ మహానీయునికి దక్కాల్సిన గౌరవాన్ని కాంగ్రెస్‌ ప్రభుత్వం ఇవ్వలేదు. అయితే 1964లో మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం ‘అప్రతిహతీ స్వాతంత్య్ర వీర’ అనే బిదురుతో గౌరవించింది. జీవిత చివరి దశలో తన 86వ ఏట జీవితం చాలించదలచి ఆహారాన్ని త్యజించారు సావర్కర్‌. 1966 ఫిబ్రవరి 26న ఈ లోకం నుంచి విముక్తి పొందారు. ఆ మహనీయుడు అందించిన స్ఫూర్తి కోట్లాది మంది భారతీ యుల్లో అగ్నికణమై చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతుంది.

వీర సావర్కర్‌ జీవితంలోని ముఖ్య ఘట్టాలు

– 1883 మే 28 – మహరాష్ట్ర నాసిక్‌ జిల్లా భాగూరు గ్రామంలో రాత్రి 10 గంటలకు వినాయక్‌ దామోదర్‌ సావర్కర్‌ జననం
– 1892 – తల్లి రాధాబాయి మరణం
– 1898 – దేశ స్వాతంత్య్రం కోసం జీవితాన్ని సమర్పిస్తానని కుల దేవత అష్టభుజాదేవి ముందు ప్రతిన
– 1899 సెప్టెంబర్‌ – తండ్రి దామోదర్‌ పంత్‌ మరణం, ‘రాష్ట్రభక్త సమూహ్‌’ రహస్య సంస్థ ప్రారంభం
– 1900 – ‘మిత్రమేళా’ అనే రహస్య సంస్థ ప్రారంభం
– 1901 మార్చి – యమునా బాయితో వివాహం’
– 1902 – పూణే ఫెర్గ్యూసన్‌ కాలేజీలో చేరిక
– 1904 మే – ‘మిత్ర మేళా’ పేరు ‘అభినవ్‌ భారత్‌’ గా మార్పు
– 1905 డిసెంబర్‌ – బిఎ ఉత్తీర్ణత
– 1906 జూన్‌ 9 – ‘బార్‌ ఎట్‌ లా’ చదువు కోసం ఇంగ్లాడ్‌ చేరిక
– 1908 మార్చి – ‘1857 స్వాతంత్య్ర సంగ్రామ చరిత్ర’ రచన
– 1909 – సావర్కర్‌ కుమారుడు ప్రభాకర్‌ మరణం, అన్న గణేష్‌ సావర్కర్‌కు అండమాన్‌ జైలు శిక్ష. బ్రిటిష్‌ రాణికి విధేయత చూపనందుకు సావర్కర్‌కు బార్‌-ఎట్‌-లా డిగ్రీ నిరాకరణ
– 1909 – లండన్‌లో కర్జన్‌ వైలీని హతమార్చిన సావర్కర్‌ అనుచరుడు మదన్‌లాల్‌ ధింగ్రా
– 1910 మార్చి 13 – లండన్‌ రైల్వే స్టేషన్‌లో సావర్కర్‌ అరెస్టు
– 1910 జూలై 18 – స్టీమర్‌లో భారత్‌ తీసుకువస్తుండగా సముద్రంలో దూకి తప్పించుకునే యత్నం
– 1910 డిసెంబర్‌ 24 – సావర్కర్‌కు అండమాన్‌ యావజ్జీవ కారాగార శిక్ష విధింపు
– 1911 జనవరి 31 – సావర్కర్‌కు రెండో యావజ్జీవ కారాగార శిక్ష విధింపు
– 1911 జూలై 4 – అండమాన్‌ కారాగార శిక్ష ప్రారంభం
– 1918 – సావర్కర్‌కు తీవ్ర అనారోగ్యం
– 1922 – ‘హిందుత్వ’ గ్రంధ రచన
– 1923 డిసెంబర్‌ – ఎరవాడ జైలుకు సావర్కర్‌ బదిలీ
– 1924 – రాజకీయాల్లో పాల్గొనరాదు, రత్నగిరి వదిలి పోరాదు అనే షరతులతో సావర్కర్‌ విడుదల
– 1924 – ‘గోమంతక్‌’ గ్రంథ రచన
– 1925 – కుమార్తె ప్రభ జననం, అస్పశ్యతకు వ్యతిరేకంగా ఉద్యమం
– 1927 – రత్నగిరిలో మహాత్మా గాంధీజీతో సమావేశం, అండమాన్‌ అనుభవాలపై పుస్తక రచన
– 1931 ఫిబ్రవరి – రత్నగిరిలో పతిత పావన మందిర ప్రారంభం
– 1937 – సావర్కర్‌పై ఆంక్షల ఎత్తివేత, పూర్తిస్థాయి విడుదల.. హిందూ మహాసభ అధ్యక్షునిగా ఎన్నిక
– 1938 అక్టోబర్‌ – హైదరాబాద్‌ విముక్తి సత్యాగ్రహం
– 1943 – సావర్కర్‌ షష్టిపూర్తి
– 1945 మార్చి – సావర్కర్‌ అన్న గణేష్‌ సావర్కర్‌ మరణం
– 1946 ఏప్రిల్‌ – సావర్కర్‌ సాహిత్యంపై నిషేధం ఎత్తివేత
– 1948 ఫిబ్రవరి 5 – గాంధీ హత్య కేసులో అరెస్టు
– 1949 మే 10 – నిర్దోషిగా విడుదల
– 1949 అక్టోబర్‌ – తమ్ముడు నారాయణరావు మరణం
– 1958 – సావర్కర్‌కు 75 ఏళ్ల సందర్భంగా అమతోత్సవం
– 1959 – పూణె విశ్వ విద్యాలయం ద్వారా గౌరవ డాక్టరేట్‌
– 1963 – ‘భారతీయ ఇతిహాస్‌ కే ఛే స్వర్ణిమ పష్ట్‌’ పుస్తక ప్రచురణ
– 1963 మే – సావర్కర్‌ భార్య యమునాబాయి మరణం
– 1966 ఫిబ్రవరి 26 – వీర సావర్కర్‌ శాశ్వత నిష్క్రమణ

(నేడు మే 28 సావర్కర్‌ జయంతి)

– క్రాంతి దేవ్‌ మిత్ర

Source: Jagriti Weekly &  VSK Telangana

మరిన్ని  జాతీయ, అంతర్జాతీయ వార్తలు, విశేషాల కోసం VSK ANDHRAPRADESH యాప్ ను డౌన్ లోడ్ చేసుకోవడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి.

The post అగ్నికణం వీర సావర్కర్‌ appeared first on Vishwa Samvad Kendra Andhra Pradesh.

1910 సం జులై 10 వ తేది, సూర్యోదయం అవుతున్న సమయం. ఫ్రాన్స్ లో మార్సేల్స్ రేవుపట్నం లో మొరియో అనే ఓడ లంగరు వేసుకొని నిలబడి ఉంది. దానిలో ఏదో యాంత్రిక లోపం ఏర్పడింది. ఓడ సిబ్భంది ఆ లోపాన్ని సరిదిద్దే హడావిడిలో ఉన్నారు. సముద్రం ప్రశాంతంగా ఉంది, ప్రయాణికులు ప్రశాంతంగా ఉన్నారు, అయితే ఈ వాతావరణం లో ఇమడకుండా ఒక యువకుడు ఏవేవో లెక్కలు వేసుకుంటున్నాడు. నిశ్చింతగా ఉండటం అతనికి సాధ్యం కాదు ఎందుకంటే అతడు బందీగా ఉన్నాడు అది కూడా ఆంగ్ల ప్రభుత్వానికి… అతడి పైన రాజద్రోహం నేరం మోపబడి ఉంది. అతని కదలికలను అనుక్షణం కనిపెడుతూ ఇద్దరు పోలీసులు కాపలా కాస్తున్నారు కూడా. ‘నేను బయటకు వెళ్ళాలి’ అన్నాడు బందీ, ఒక పొలిసు అతనిని మరుగుదొడ్డి దగ్గరకు తీసుకు వెళ్ళాడు. బందీ లోపలికి వెళ్లి తలుపు వేసుకున్నాడు, బయట ఇద్దరు పోలీసులు కాపలా కాస్తున్నారు, మరుగుదొడ్డి గుమ్మానికి పైన అద్దాల కిటికీ ద్వారా లోపల ఉన్న బందీ కదలికలు పసిగట్టచ్చు. లోపలకు వెళ్ళిన బందీ తన కోటు విప్పి అద్దానికి అడ్డంగా తగిలిచ్చాడు. మరుక్షణం ఉహించలేని విధంగా మరుగుదొడ్డి రంధ్రం నుండి సముద్రం లో కి జారిపోయాడు. కెరటాలతో పోరాటం చేస్తూ ఒడ్డుకు ఈదుకుంటూ పారి పోయాడు. “పారి పోతున్న బందీ పేరు సావర్కర్”.

1883 వ సం మే 28 న మాహారాష్ట్ర లోని నాసిక్ లో దామోదర్ పంత్, రాధాబాయి దంపతులకు వినాయక దామోదర్ సావర్కర్ జన్మించాడు. అప్పటికే వారికి గణేష్ దామోదర్ సావర్కర్ అని అబ్బాయి ఉన్నాడు. సమాన అర్ధం వచ్చే పేర్లు గల ఈ అన్నదమ్ములిద్దరూ దేశ కార్యాలలో కూడా సమానంగా పాల్గొని తమకు సమాన పేర్లు పెట్టడానికి సార్ధకత కల్పించారు.

“మిత్ర మేళ” అనే సంస్థ ను స్థాపించి దానిద్వారా వ్యాయామశాల, గణేష్ పూజ, శివాజీ జయంతి లాంటి సార్వజనిక ఉత్సవాలు నిర్వహిస్తూ అందరిని చైతన్యవంతుల్ని చేస్తూ చిన్నతనంనుంచే స్వాతంత్ర్యం కోసం పాటుపడ్డారు. దేశ స్వాతంత్ర్యం కోసం సాయుధ పోరాటమే సరైన మార్గమని తలచిన సావర్కర్ “అభినవ భారత్” అనే సంస్థ ద్వారా ఎన్నో కార్యక్రమాలలో పాల్గొన్నాడు. లండన్ లో న్యాయ శాస్త్రం చదివిన సావర్కర్ అక్కడ చదువుతున్న సమయంలో కూడా “ఇండియా హౌస్” అనే సంస్థ ద్వారా స్వాతంత్ర్య కార్యక్రమాల్లో పాల్గొన్నాడు. లండన్ నుంచే 1857 ప్రధమ స్వాతంత్ర్య సంగ్రామం గురించి పుస్తకం వ్రాసిన సావర్కర్ ఆ పుస్తకాన్ని ఇండియా లోని తన అన్నకి పంపించాడు. అయితే ఆ విషయం తెలిసిన ఆంగ్ల ప్రభుత్వం గణేష్ సావర్కర్ ను బంధించి జీవిత ఖైదు విధించింది. మదన్లాల్ ధింగ్ర లాంటి సావర్కర్ స్నేహితులు పోరాటం లో మరణించారు. అయితే ఇక లండన్ లో ఉండటం ఇష్టం లేక తిరిగి భారత్ వచ్చే ప్రయత్నం లో సావర్కర్ ఆంగ్లేయులకు దొరికిపోయాడు. బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం సావర్కర్ కి మునుపెన్నడూ లేని రీతిలో 2 రెట్లు జీవిత ఖైదు శిక్ష గ విధించింది. ఒక జీవిత ఖైదు అంటేనే 25 సం ల కఠిన కారాగారం, అలాంటిది 50 సం లు శిక్ష విధించినది బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం. అయితే 1922 లో సావర్కర్ ని విడుదల చేసి గృహనిర్భందం చేసింది. 13 సం లు గృహనిర్భందం లో మ్రగ్గిన సావర్కర్ ఆ తర్వాత కూడా ఎన్నో శిక్షలకు గురయ్యాడు . 1948 లో గాంధీ హత్య కేసు లో విచారణకు గురి అయిన సావర్కర్ నిరపరధిగా నిరుపించబడ్డాడు.

1964 సం లో భారత ప్రభుత్వం సావర్కర్ కు “అప్రతిహతీ స్వాతంత్రయవీర” అనే బిరుదును ప్రదానం చేసింది. భారత్ పాకిస్తాన్ విభజనను తీవ్రంగా వ్యతిరేకించిన సావర్కార్ 1966 సం ఫిబ్రవరి 26 న మృతిచెందారు.

అంతవరకూ కేవలం సిపాయీల తిరుగుబాటుగా పిలువబడిన 1857 లో జరిగిన సైనికుల పోరాటాన్ని ప్రథమ స్వతంత్ర సంగ్రామం అని పిలిచింది సావర్కరే!! ‘1857 ప్రథమ స్వతంత్ర సంగ్రామము’ అనే తన గ్రంధం లో (1907)ఈ చరిత్ర ను వ్రాశారు. ఇటలీ దేశానికి చెందిన మహా దేశ భక్తుడు మాజినీ జీవిత చరిత్రను 1906 లో వ్రాశారు! బాల్యంనుండే అనేక కవితలు గేయాలు దేశ భక్తిని పెంపొందించడానికి వ్రాశారు! అండమాన్ జైలులో హిందూ ముస్లిం ఖైదీలను ఏకం చేశారు. అంటరాని తనాన్ని నిర్మూలించడానికి సహపంక్తి భోజనాలను ప్రారంభించారు. అండమాన్ జైలు గోడల ను కాగితాలుగా చేసుకొని ఎన్నో గేయాలను, పద్యాలను, ‘కమల గోమంతక్’, ‘మహా సాగర్’ అనే కావ్యాలను రచించారు. అంటరానితనాన్ని నిరసించి నిమ్న వర్గాల వారిని దేవాలయలలోకి రానివ్వని దురాచారాన్ని ఖండించి , పూణే సమీపంలో ‘రత్నగిరి’ లో విఠలుని మందిరం నిర్మించి, దానికి పతిత పావన మందిరం అని పేరు బెట్టి, శంకరాచార్యులచే ఆ దేవాలయాన్ని ప్రారంభింప జేశారు. అండమాన్ జైలులో వారిని ఉంచిన గదిని జాతీయ స్మారక చిహ్నంగా భారత ప్రభుత్వం ప్రకటించింది. ‘కాలా పానీ’ అనే హిందీ/తమిళ సినిమాలో ఈ అండమాన్ జైలు గురించే చూపించారు! చివరి రోజులలో కూడా ‘భారత దేశ చరిత్రలో ఆరు స్వర్ణ పుటలు’ అనే గ్రంధాన్ని రచించారు. కుల, మత, వర్ణ విచక్షణ లేని అఖండ భారతాన్ని గురించి కలలు కన్నారు. భారత విభజనను తీవ్రంగా వ్యతిరేకించి, ఎంతో విచారించారు విభజనకు! ఏ దేవుడినీ, దేవతలనూ ఆరాధించ వలసిన అవసరం వున్నా, లేకున్నా, దేశమాతనే దేవతగా ఆరాధించాలని ప్రబోధించారు! గాయత్రీ మంత్రం బదులుగా..నిత్యమూ స్వతంత్ర భారతీ భగవతి ని ఆరాధించే వారు! ” జయోస్తు తే శ్రీ మహన్మంగళే శివాస్పదే శుభదే..స్వతంత్ర తే భగవతి! త్వామహం యశో యుతాం వందే!” అనేదే ఆ గాయత్రీ మంత్రం! ఎనభై ఆరు సంవత్సరాల పూర్ణ జీవితం అనుభవించి, అపర భీష్మాచార్యుల వారి వలె..ఆహార పానీయాలను తగ్గించి..ఆహారం పూర్తిగా చివరిలో మానేసి..స్వచ్చంద మరణాన్ని పొందారు!

అంతటి దేశభక్తుడు, మహావీరుడిని ఆయన చివరి రోజుల్లో అప్పటి ప్రభుత్వం సరి అయిన రీతిలో గుర్తించి, గౌరవించుకోలేక పోవడం దురదృష్టకరం. ఇప్పుడు మనమైనా సంపూర్ణ హృదయంతో ఆ అసమాన దేశ భక్తుడ్ని మనసారా స్మరించుకుని ప్రేరణ పొందడమే ఆయనకు మనం ఇచ్చే నిజమైన నివాళి.

కర్టసీ : మన మహనీయులు ….

మరిన్ని జాతీయ, అంతర్జాతీయ వార్తలు, విశేషాల కోసం VSK ANDHRAPRADESH యాప్ ను డౌన్ లోడ్ చేసుకోవడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి.

The post అఖండ భారత్‌ స్వాప్నికుడు…  ఆధునిక స్వాతంత్ర్యోద్యమ పితామహుడు… స్వాతంత్ర్య వీర సావర్కార్ appeared first on Vishwa Samvad Kendra Andhra Pradesh.